Tað eigur ikki bara at vera fyri tey múgvandi at hava eitt heim. Kortini er tað júst tað, sum er hent í Føroyum – og serliga í miðstaðarøkinum.
Prísirnir eru eksploderaðir, og alt ov nógv fólk sleppa ikki inn á bústaðarmarknaðin. Ung bíða. Familjur stríðast.
Samstundis standa hundraðtals bústaðir tómir.
Tað skal broytast.
Bústaðarmarknaður í javnvág
Vit skulu økja um útboðið og byggja fleiri bústaðir. Men tá bústaðir verða keyptir og standa tómir, meðan onnur mangla eitt heim, er nakað grundleggjandi galið.
Bústaðir skulu brúkast – ikki bara eigast.
Vit hava givið heimild til bústaðarskyldu á nýggjum útstykkingum. Eg haldi, at vit eiga at víðka hesa heimild til allar bústaðir.
Bara í Havn standa 500 bústaðir tómir. Teir skulu brúkast til at búgva í.
Vit eiga eisini at hava dirvið til at tosa um ognarskatt – ikki kopiera danska modellið, men gera eina føroyska loysn, sum skapar størri rættvísi á bústaðarmarknaðinum.
Tað snýr seg um at lata fleiri sleppa inn á marknaðin.
At skapa javnvág. Og javnstøðu. Eisini millum ættarlið.
Tá ríkidømið savnast á fáum hondum
Seinastu árini er ein stórur partur av føroyska ríkidøminum savnað á fáum hondum. Tilfeingisrentan hevur ríkað nøkur fá – samstundis sum vanlig fólk hava truplari at fáa fatur á einum bústaði.
Bústaðir eru vorðnir ein trygg og lønandi íløga – og óatkomiligir fyri nógv onnur. Úrslitið er eitt samfelag, har nøkur eiga fleiri bústaðir – og onnur ongan.
Hetta hongur saman.
Tað snýr seg um rættvísi
Eitt samfelag, har bara tey ríkastu hava ráð til ein bústað, er ikki haldført. Vit kunnu lata marknaðin ráða – ella taka ábyrgd.
Vit mugu:
• byggja fleiri bústaðir
• fáa fleiri bústaðir í nýtslu
• og tryggja, at fólk – ikki spekulantar – koma fyrst
Tað er eitt politiskt val.
Vel vælferð. Vel samhaldsfesti. Vel meg.
Minst til: Liljan hevur viljan
Liljan Weihe
Løgtingskvinna og valevni, Tjóðveldi
