Mitt í eini tunnilstíð

Hugur horvir at Heina. Heina Olsen (1930-2022) vestmenningur, víðfarin høvundur, alkønur verkfrøðingur um lond í vegagerð, vísur í ráðum, umgongiligheitin sjálv og skemtari – ikki minst!

Hevði, sum leiðari á plandeild stovnsins, sum stóð fyri bygging við landsveg, býarskipan, orku v. m. eitt dagligt samstarv við Heina í nøkur og tjúgu ár – og uttan eitt øvugt orð!

 

Nú, hvussu bar Heini seg at, táið hann á sinni fekk í uppdrag at evna úr lagdi ein langan landsveg í Persiu har burturi í óbygdum?

 

Heini reið fyrst fleiri ferðir um líðir og fløtur og fann fram til eina hóskandi leið. Síðani tók hann eitt prát við høvdingarnar um hættisligt veður og avfall um alt umhvørvið, og gjørdist hann skjótt vinir við hesar, tí Heini avdúkaði fyri teimum, hvar ið shahsins korruptu gendarmar, sum øll óttaðust, hildu til har um leiðir.

 

Ein leyslig linja varð løgd, lendið mátað upp og ein tracé – vegarins rúmliga rás “í leið og legu” – varð løgd og teknað upp við hæddarkurvum og loksins projekterað við neyðugum tilfars flytingum og áskoti.

 

Heini var í mong ár leiðari á prosjekterandi vegadeildini hjá Landsverkfrøðinginum. Hesin fakligi stovnur, sum var virdur fyri síni avrik um norðurlond, við síni ørgrynnu av vitan og við framúr kønari manning sum taldi: Mikkjal Helmsdal, Jógvan Nolsøe, Heina Olsen, Dan Hofgaard o. fl. o. við.

 

Hvat hendi?

 

Vit minnast vitiliga enn um stovnsins fyrilitarleysu avtøku, og hvør ið tá sat í løgmanssæti landsins, og hvør í verki framdi hesa atgerð, og um ta ódugnaligu leiðsluna, sum tók yvir.

 

##med2##

 

Henda dapra atgerð – ið øll manning stovnsins mótmælti - táið allur tann TEKNISKI MYNDUGLEIKIN bleiv lagdur í eina skriviborðskuffu úti í Tinganesi; men sum, tá ábyrgdin av gølum álvarsamt bankaði uppá - og sum kravdi eitt svar, tá kundi ábyrgdin ligið í einari svávuldós!

 

Ja, hvør minnist ikki um lagnu skúlans í Hovi, Glasir, um havnina í Leirvík o.so.fr...

 

Her kundi verið viðmerkt til háttvirðiliga Tingið, at: “Søtur er sjálvgivin biti”. Men tað verður vitiliga ikki gjørt her. Tí HETTA ER SØGA nú. Og tí greinin her er um politikk - um rættan rakstur á eini samfelagsleið – frameftir!

 

Eg eri als ikki úti eftir persónum, sum eitt nú framdu ruðuleikan, táið stovnurin eftir einari nátt varð niðurlagdur og tann dugnaligi landsverkfrøðingurin varð sendur heim við fullari løn í trý ár.

 

Og nú er landsins støðan so í roynd og veru tann - í mun til øll onnur framkomin lond – at okkara hæsti almenni tekniski stovnur - ikki hevur eina FAKLIGA leiðslu!?

 

Hvat nú?

 

Nú tala 33 fúsir “landsverkfrøðingar” á Tingi um tunlar, og fleiri teirra tala væl og seta relevantar munnligar og skrivligar spurningar um kostnað og kunning v.m.; men fáa hinvegin bara okkurt hissini svar í leysari vekt, ið helst er skivað sundur og sáldað av maktarsins “gendarmum” í ávísum landi fyri eystan.

 

Heini Olsen trúði upp á føroyingar við evnum til tunnils gerðir við, og var hann eisini undangongumaður fyri at rudda Føroyar fyri órudd, køstar og øskudungar, sum hollur ráðgevi hjá IRF í mong ár.

 

Heini táraði, táið Vágatunlinum í 1992 eftir fáum skotum var steðgaður í Leynum - eftir harraboðum úr Tinganesi.

 

Hetta tí, at tað var føroysk manning, sum í 1962 gjørdi fyrsta tunnilin - bæði í Føroyum, Íslandi og í Grønlandi við - og eiga vit tí at hava  eina serstaka vitan um tunlar.

 

Høvdu vit tá á sinni hildið fram við heimligari, hógligari tunnils gerð, so kundu fleiri aðrir tunlarnir ivaleyst  verið veruleiki í dag.

 

Samanumtikið

 

Á løgtingsins borgarmúri standa tey búskaparligu vaktarlið landsins í Landsbanka og Búskaparráði og rópa hart varskó um ov stórar íløgur við reyðum botn tølum á roknskapi landsins í sera ótryggari tíð.

 

Haldi annars, at m.a. greinin hjá Liljan Weihe, journalisti og løgtingslimi, Ctrl+Alt+Del: EIN NÝGGJ BYRJAN”, er bæði relevant, væl skrivað og eftirtektarverd.

 

 

 

Arnstein Niclasen