Tað plagar at vera kajakkir - ella jollur - sum tú sært í góðveðri á Sandsvatni, men í kvøld var øðrvísi.

Fólk, sum koyrdu um hesar leiðir tíðliga í kvøld, sóu ein lýsandi bil væl úti á vatninum, mest sum í ein útnyrðing úr Presthólmi.

Bilurin bæði fleyt og lýsti, og hann fleyt eina góða løtu, áðrenn hann sakk úti á vatninum.

Tíbetur var eingin fólkaskaði.

Tað var ein útlendingur, sum koyrdi bilin, ið var ein arbeiðsbilur.

Tá bilførarin koyrdi út av byggiplássinum hjá SEV í grótbrotinum norðanfyri bygdina á Sandi, koyrdi hann beint út av vegnum og endaði í Sandsvatni.

Bilførarin slapp tíbetur óskalaður út úr bilinum.

Bæði løgregla, sjúkrabilur og sløkkilið komu á staðið. Bilurin fleyt eina góða løtu, men sakk at enda.

In.fo skilir á fólki, sum vóru um hesar leiðir í kvøld, at ljósini á bilinum lýstu framvegis, tá hann fór undir - við gronini fyri.