Klokkan 23.41 í gjárkvøldið fekk løgreglan fráboðan um, at eldur var í einum bili í Norðoyatunlinum.

Bilurin stóð umleið mitt í tunlinum, og so nógvur roykur var, at fráboðarin fór í ein annan bil og koyrdi út. Á vegnum vórðu onnur biðin um at venda við og fara úr tunlinum.

Bummarnir fóru síðan niður, so eingin ferðsla slapp inn.

Sløkkiliðið fór inn í tunnilin Leirvíksmegin, tí vindurin førdi roykin móti Klaksvík. Vifturnar í tunlinum vórðu tendraðar av politistøðini og leiddu roykin rætta vegin.

Sambært løgregluni riggaði trygdarskipanin væl, og tað gekk væl at sløkkja eldin og fáa bilin út úr tunlinum.

Talan var ikki um ein elbil. Orsøkin til eldin er ikki kend og verður nú kannað, sigur vaktleiðarin á politistøðini.

Bilur rendi á undir uppruddingini

Meðan ruddað varð eftir eldin, kom ein bilur koyrandi. Bilførarin sá fólk á vegnum og bremsaði, men bilurin aftanfyri rendi upp í reyvina á honum.

Einasti tekniski trupulleikin í sambandi við eldin í tunlinum var, at bummurin Klaksvíksmegin ikki vildi uppaftur eftir hendingina. Hetta verður nú rættað.

Løgreglan vísir á, at verður neyðtelefonin í tunlinum tikin, fara bummarnir sjálvvirkandi niður. Teir kunnu eisini stýrast frá politistøðini, sum teir vóru í hesum føri, tá fráboðarin ringdi við egnari fartelefon og boðaði frá.