Tað upplýsir Jacob Vestergaard, landsstýrismaður í vinnumálum, í svari til ein § 52a-fyrispurning frá Fíu Selmu Nielsen, løgtingskvinnu.

Hon hevur spurt, um ætlanin er, at Føroyar skulu gerast sjálvbjargnari í matvøruframleiðslu, og um landsstýrismaðurin hevur eina ætlan fyri at styrkja føroyska framleiðslu.

Jacob Vestergaard svarar, at arbeitt verður við einari slíkari ætlan.

– Endamálið er, at føroyingar í størri mun kunnu keypa føroyskt framleiddar matvørur fyri ein prís, ið kann sammetast við útlendskar vørur, skrivar landsstýrismaðurin.

Vil økja landbúnaðarstuðulin

Ein partur av ætlanini er at bøta um umstøðurnar hjá føroyskum framleiðarum.

Jacob Vestergaard vísir á, at landbúnaðarstuðulin er hækkaður nakað, og ætlanin er at økja hann enn meira.

Skipanin við stuðli skal eisini fevna um fleiri greinar.

Málið er sambært landsstýrismanninum, at føroyingar skulu vera meira sjálvbjargnir við grøði, sum kann vaksa í Føroyum.

Samstundis verður arbeitt við at styrkja føroysku kjøtframleiðsluna.

Føroyar viðbreknar, um innflutningurin steðgar

Jacob Vestergaard heldur, at veitingartrygdin í Føroyum sum heild er góð.

Men hann vísir samstundis á ein veikleika.

Verður innflutningurin órógvaður í longri tíð, kann støðan gerast trupul.

Tí verður umrøtt at leggja dent á, at hóast ávísar matvørur verða mangulvøra, skal ikki vera trot á mati sum heild.

Í hesum sambandi vísir landsstýrismaðurin á, at sjógvurin kring Føroyar er ein týðandi styrki.

– Tí eini kreppustøðu er sjógvurin okkara kovi, skrivar Jacob Vestergaard.

Hann vísir annars til eitt svar, sum varð latið Sámal Peturi í Grund í juni í ár um føroyska matvøruframleiðslu og veitingartrygd.