Daglig ferðing kann halda fólki aftur frá at søkja starv í landsins fyrisiting. Tað vísir Súsanna Bertholdsen, løgtingskvinna, á í einum § 52a-fyrispurningi til Aksel V. Johannesen, landsstýrismann í fíggjarmálum. Hon nevnir serliga fólk, sum búgva langt frá arbeiðsstaðnum ella eru bundin at sjóvegis sambandi.
Hon spyr, hvørjar reglur í dag galda fyri at arbeiða aðrastaðni enn á fasta arbeiðsstaðnum, og um landsstýrismaðurin ætlar at víðka møguleikan fyri fjararbeiði ein part av arbeiðstíðini, har uppgávurnar loyva tí. Hon vil eisini vita, nær slík stig kunnu setast í verk.
Vil hava møguleikan fram í starvslýsingum
Súsanna Bertholdsen spyr eisini, um landsstýrismaðurin vil virka fyri, at starvslýsingar hjá landinum greiða frá møguleikanum fyri fjararbeiði. Tá kunnu umsøkjarar kring landið vita frammanundan, um starvið krevur dagliga uppmøting.
Løgtingskvinnan heldur, at fjararbeiði kann geva almennum stovnum fleiri skikkaðar umsøkjarar og lætta um gerandisdagin hjá starvsfólkum. Hon vísir samstundis á, at skipanin eigur at taka atlit at arbeiðsuppgávunum, tænastuni til borgaran, dátutrygdini og fakliga samstarvinum á arbeiðsplássinum.