Í fyrra førinum ein ung kona í Degi og Viku, sum stutt eftir føðing varð rakt av tunglyndi, og inniliga nemandi og greitt greiðir frá um gongdina, støðuna og avleiðingarnar - heima við egið borð.
Seinna dømið um filmiska styrki í Kringvarpinum var fimmogfjøruti minuttir drúgvi heimildarfilmurin "Leivur vil liva", ið varð sendur í kvøld. Góðsligur og tíðindafróður, men tærdur og heimleysur.
- Eg sleppi inn allastaðni, men mín rúsur ger at eg ikki sleppi. So renn meg í reyvina, sigur hann flennandi, og tó turt konstaterandi um støðuna, sum byrjaði á Íslandsvegnum.
- Nú má eg til Leirvíkar at fáa okkurt, sigur hann óróligur, tí stoffini koma í bylgjum. Tað eru reseptirnar, sigur hann, og vísur illustrativt lívssyklusin hjá einum misbrúkara.
Ein vinur ringir, klárur at koyra, og á ljóðsporin hoyra vit stingandi sproytusangin hjá Neil Young "The Needle and the Damage done".
Hetta boðar frá sterkum, hugsi eg, hugfangaður av vælkomponeraðu søguni, sum fremst av øllum er ein vónleysur viðgerðarrunddansur í Vælferðarføroyum, har Martin á Herberginum er einasti bakstoppari.
Birgir Kruse skrivar.
Les her:
Filmisk styrki í Kringvarpinum
