14. november 1963 varð eitt gos undir havbotninum varnast sunnan fyri Ísland. Dagin eftir sást nýggja oyggin Surtsey oman sjóvar. Gosið helt fram til juni 1967, og oyggin vaks so hvørt, sum gosgrótið hópaðist upp.
Surtsey er úti í útsynningsjaðaranum á Vestmannaoyggjunum, umleið 32 kilometrar úr íslendsku suðurstrondini. Oyggin hevur verið vard frá byrjan, so granskarar kunnu kanna, hvussu plantur og dýr koma til eitt nýtt lendi við so lítlari ávirkan frá fólki sum gjørligt.
Fræ komu við streyminum
Granskarar hava fylgt lívinum á oynni síðani 1964. Teir hava millum annað sæð, hvussu fræ eru komin við havstreyminum. Í 1965 varð fyrsta æðraplantan skrásett, og seinni hava fuglar og smádýr eisini tikið seg upp á oynni. Í 2008 varð Surtsey sett á heimsarvslistan hjá UNESCO.
Fylgisveinamyndin varð tikin 15. september í ár. Á nærmyndini sæst brúna goslendið, eitt grønt øki sunnantil og ein mjáur tangi, sum stingur norðureftir. Við fylgisveinamyndum kunnu granskarar fylgja við, hvussu strondin broytist, og hvussu vøksturin breiðir seg.
