Ellivu dagar frammanundan høvdu fleiri før­oy­ing­ar atkvøtt fyri loysing enn fyri upp­skot­i­num frá donsku stjórnini. Men ó­semj­an um, hvussu úrslitið skuldi tulkast og fremj­ast, elvdi til eina av størstu politisku upp­gerð­u­num í føroyskari søgu.

Meirilutin á tingi, Fólkaflokkurin og javn­að­ar­mað­ur­in Jákup í Jákupsstovu, vildi fremja loys­ing­ina. Danska stjórnin svaraði við at loysa ting­ið upp og skriva út nýval til 8. nov­em­ber.

Fólkaflokkurin góðtók av­gerð­ina við teirri grund­gev­­ing, at flokkurin ikki vildi kasta tjóð­ina út í oyðandi bróð­ur­stríð.

Tá næsti avtalaði ting­fund­ur skuldi vera 27. sep­­tem­­ber, møtti bara ein mað­ur: Jákup í Ják­ups­stovu.

80 ár seinni verður fram­veg­is kjakast um spurn­ingin, sum tá kloyvdi bæði ting og fólk: Hvussu skal før­oyska fólkið gera av sína egnu fram­tíð?